Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Adiemus is een serie albums door de Welsh componist Karl Jenkins. Het is tevens de titel van het eerste nummer op het eerste album Songs of sanctuary.
![](https://usercontent.one/wp/www.projectkoorcantiamo.nl/wp-content/uploads/2024/06/Karl_Jenkins.jpg?media=1725313575)
Elk Adiemus-album is een verzameling nummers met harmonieuze vocale melodieën tegen een orkestrale achtergrond. Er zijn geen teksten, behalve door Jenkins bedachte lettergrepen en ‘woorden’ gezongen door vocalisten. Veel van de ‘woorden’ doen qua klank Latijns of Afrikaans aan, maar hebben verder geen enkele betekenis. De kern van het concept van Adiemus is dat de stem alleen maar moet functioneren als instrument.
Jenkins schreef het nummer in 1994 voor een televisiereclame van Delta Air Lines. Jenkins koos de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Stockley als leadzangeres vanwege haar wijde intonatie, terwijl de Britse zangeres Mary Carewe de harmoniezang verzorgde. Ook is het London Philharmonic Orchestra te horen.
De muziek zelf wordt als new age beschouwd.
Vocale zang
Zangeres Miriam Stockley verzorgde het vocale gedeelte van de eerste vier albums. Aanvullende stem was er van Mary Carewe, behalve op Dances of time, waarin de Finse Adiemus Singers verschenen. Deze waren ook te horen op Vocalise. Extra stemmen en kooreffecten werden verkregen door de stemmen van de zangeressen meermaals over elkaar heen op te nemen.
Biografie
Karl Jenkins (Penclawdd, Wales, 17 februari 1944) is een Welshe componist en een voormalig lid van de jazz-/rockformatie Soft Machine. Hij bespeelt onder andere saxofoon, hobo en piano.
Jenkins’ vader was behalve leraar ook organist en dirigent en gaf zijn zoon een brede muzikale opvoeding. Karl Jenkins werd zodoende de hoboïst van het National Youth Orchestra of Wales, waarna hij muziek ging studeren aan de universiteit van Cardiff en de Royal Academy of Music in Londen.
In beperkte kringen werd Jenkins beroemd als een jazz- en rockmuzikant, die zich vooral bezighield met de bariton– en sopraansaxofoon, verschillende toetsinstrumenten en de hobo. Hij voegde zich bij de jazzgroep van Graham Collier en werd later medeoprichter van Nucleus, een baanbrekende jazzband die in 1970 de prestigieuze eerste prijs op het Montreux Jazz Festival binnenhaalde. Tussen 1972 en 1984 speelde Jenkins toetsen en rietblazers in de band Soft Machine. Het eerste album dat hij met deze band maakte, Six was direct een succes, en zorgde ervoor dat de band in 1973 de Melody Maker British Jazz Album of the Year Award in ontvangst mocht nemen. Bovendien won Jenkins in 1974 de Melody Maker-award in de categorie Miscellaneous musical instrument. Tussen 1976 en 1984 had Jenkins de leiding binnen Soft Machine.
Na de opsplitsing van Soft Machine richtte Karl Jenkins zich samen met Mike Ratledge, die hij kende uit Soft Machine, vooral op het componeren van reclamemuziek. Een van zijn bekendste werken is het klassieke thema dat hij schreef voor een reclamecampagne van De Beers, een groot diamantbedrijf. Dit thema werd in 1996 de titeltrack van Jenkins’ gevarieerde Diamond Music-project. Tegenwoordig is Karl Jenkins ook samen met zijn zoon, Jody K Jenkins, actief in de reclame. Zo hebben zij de muziek geschreven van onder andere een McDonald’s– en een BMW-reclame.
In 1995 maakte Karl Jenkins een begin aan zijn crossover-project Adiemus, met het album Adiemus: Songs of sanctuary en de single “Adiemus“. Dit project is gebaseerd op klassieke muziek, maar is erg gevarieerd. Zo zijn er invloeden van jazz in te herkennen, maar ook van klezmer en de azan, de muzikale oproep tot gebed binnen de Islam. Inmiddels zijn er binnen dat project zeven albums verschenen, waarvan het laatste in 2003. In 2005 werd Jenkins benoemd tot Officier en in 2010 tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk. In 2015 werd hij verheven tot in de adelstand (ridder – Sir Karl Jenkins).
Karl Jenkins heeft een aantal eigen bedrijven. Zijn eigen muziek wordt uitgebracht bij Karl Jenkins Music Ltd.. Daarnaast wordt de reclamemuziek van Jenkins en Mike Ratledge ondergebracht in het bedrijf Jenkins Ratledge en tot slot is Mustache (waarvan de naam, uiteraard, verband houdt met Jenkins snor) het productiebedrijf van Karl Jenkins, Jody K. Jenkins en Helen Connolly.